Nokkrar tilraunir hafa verið gerðar til að reikna út heildarkostnað reykinga frá alþjóðlegu sjónarhorni, en þetta er í fyrsta skipti sem jafn mikil áhersla hefur verið lögð á lág- og meðaltekjulönd og hátekjulönd.

Rannsakendurnir hafa safnað miklum gögnum frá 152 löndum um heilsufar og félagshagfræðilega þætti árið 2012. Þeir hafa reiknað út bæði beinan kostnað við að annast fólk með reykingatengda sjúkdóma og óbeinan kostnað í formi, meðal annars, minnkaðrar framleiðni. Kostnaður vegna óbeinna reykinga er ekki tekinn með í rannsókninni.

Rannsóknin sýnir að árið 2012 voru sjúkdómar af völdum reykinga orsök 12% (2,1 milljón) allra dauðsfalla meðal fullorðinna á aldrinum 30-69 ára. Hæsta hlutfall dauðsfalla vegna reykinga meðal fullorðinna á vinnualdri var í Evrópu og Ameríku.

Á yfirstandandi ári töpuðust alls 26,8 milljónir vinnudaga um allan heim vegna heilsubrests tengdum reykingum.

Rannsakendurnir áætluðu heildarkostnað reykinga um allan heim árið 2012 á 1436 milljarða Bandaríkjadala, sem jafngildir 1,8% af vergri landsframleiðslu. Hins vegar var verulegur munur eftir svæðum. Í Kanada og Bandaríkjunum kostaði reykingar 3% af vergri landsframleiðslu og í Evrópu 2,5%.

Lág- og meðaltekjulönd báru næstum 40% af kostnaði við efnahagslífið í heiminum; löndin fjögur Brasilía, Rússland, Indland og Kína urðu sérstaklega fyrir barðinu á þeim.
Rannsakendurnir benda á að árið 2015 samþykkti allsherjarþing Sameinuðu þjóðanna 17 ný markmið um sjálfbæra þróun fyrir tímabilið fram til ársins 2030. Markmið 3 felur meðal annars í sér að fækka ótímabærum dauðsföllum af völdum ósmitandi sjúkdóma um þriðjung. Þetta varðar krabbamein, lungnasjúkdóma, sykursýki og hjarta- og æðasjúkdóma, þar sem reykingar eru stærsti sameiginlegi áhættuþátturinn. Í ljósi þessa leggja rannsakendurnir áherslu á að niðurstöður þeirra „undirstriki brýna þörf fyrir að öll lönd innleiði alhliða aðgerðir gegn tóbaksnotkun til að takast á við þennan efnahagslega kostnað og stuðla jafnframt að því að ná sjálfbærri þróun“.