Snus er snus, þótt það sé í gullnum dósum, eins og frægi sænski skáldinn Gustav Fröding skrifaði í frægu ljóði frá 1894. Eitthvað svipað kemur fram í leiðbeiningunum fyrir 9. og 10. grein tóbakssamningsins. Það snýst um að skilja að eitthvað er ekki gott, bara vegna þess að það lítur vel út.
Í 9. grein tóbakssamningsins er kveðið á um að lönd skuli, í samráði við alþjóðastofnanir, þróa leiðbeiningar um prófanir og mælingar á innihaldi og losun tóbaksvara frá neyslu. Hún fjallar einnig um hvernig hægt er að setja reglur um vörurnar.
10. grein fjallar um lönd sem hafa lög og reglugerðir sem tryggja að framleiðendur og innflytjendur upplýsi ríkisstofnanir um innihald tóbaksvara og losun frá neyslu. Lönd verða einnig að tryggja að almenningur hafi aðgang að upplýsingum um vörurnar og eiturefni þeirra.
Í sameiginlegum leiðbeiningum fyrir 9. og 10. grein tóbakssamningsins kemur fram að tóbaksvörur séu oft framleiddar á þann hátt að þær séu eins aðlaðandi og mögulegt er. Frá sjónarhóli lýðheilsu er þetta ekki æskilegt. Því er í samningnum skorað á lönd að setja lög og reglugerðir sem draga úr aðdráttarafli.
Leiðbeiningarnar fyrir 9. og 10. grein varpa ljósi á þrjú sjónarmið varðandi tóbaksvörur: eituráhrif, hættu á að þær valdi fíkn og aðdráttarafl þeirra. Leiðbeiningarnar innihalda nokkrar ábendingar um leiðir til að gera vörurnar minna aðlaðandi. Nokkur dæmi:
Lönd ættu að setja reglur um innihaldsefni sem gera tóbaksvörur bragðgóðar. Þetta geta til dæmis verið sykur, sætuefni og krydd/jurtir eins og mynta, kanill og engifer.
Lönd ættu að banna innihaldsefni sem gefa til kynna að þau séu góð fyrir heilsuna. Þetta geta til dæmis verið vítamín og vörur úr ávaxta- og grænmetissafa.
Lönd ættu að setja reglur um vöruhönnun sem miðar að því að auka aðdráttarafl vara. Það vísar til stöðugrar vöruþróunar sem miðar að því að mæta óskum mismunandi neytenda hvað varðar heilsufar, nútímaleika, sjálfsmynd, þægindi, glæsileika og fleira.
Upplýsingar til almennings og yfirvalda
Auk reglugerða geta upplýsingar einnig dregið úr aðdráttarafli vara. Í leiðbeiningunum segir að aðaltilgangur upplýsinga sé að gera almenning meðvitaðan um heilsufarslegar afleiðingar, að vörurnar séu ávanabindandi og að tóbaksneysla og útsetning fyrir tóbaksreyk sé banvæn ógn.
Yfirvöld þurfa þekkingu á innlendum tóbaksmarkaði til að móta reglugerðir og stefnu um hvernig meðhöndlun vörunnar skuli fara. Til dæmis getur verið mikilvægt að vita magn nikótíns í mismunandi vörum á markaðnum, þar sem nikótín er aðal efnið sem veldur fíkn.
